Heroute

AH0030 God se finale spreke

‘n Bespreking van Heb 1:1-3

INLEIDING

Die skrywer se doel met hierdie brief is pastoraal van aard. Sy lesers is Joodse Christene wat besig is om moeg te word in die geloofswedloop en oorweeg om weg te draai van Christus af, terug na die Ou Testamentiese seremoniële godsdiens.

Wat hy met sy skrywe aan hulle wil toon, is dat so 'n ommekeer nie net onsinnig is nie, maar inderdaad fataal. Die Ou Testament is vervul in Christus — wat beteken dat hulle wil terugdraai na iets wat eintlik nie meer bestaan nie. Wat meer is, aangesien al die Ou Testamentiese seremonies vooruit gewys het na die komende Messias, sal so ‘n besluit neerkom op ‘n skreiende belediging vir Christus. Dit sal ‘n versaking wees van die Middelaar van die genadeverbond — en sonder Hom is daar geen verlossing nie. Hierdie waarskuwing word oor en oor in die res van die brief herhaal — en in taal wat mens laat sidder.

AH0029 Jesus se skrifbeskouing

'n Bespreking van Johannes 5:39-40

Jhn 5:39-40 : Julle ondersoek die Skrif, omdat julle dink dat julle die ewige lewe daarin kry. En dit is juis die Skrif wat oor My getuig. Tog wil julle nie na My toe kom sodat julle die lewe kan kry nie.

Daar is baie dinge wat die kerk in ons land tans tot in sy fondamente skud. Maar niks is belangriker, dieperliggender en meer fundamenteel as die stryd oor Skrifbeskouing nie. Want die vyand van ons siele en die vyande van die waarheid weet dat hulle die stryd wen tot die mate wat hulle die gesag en betroubaarheid van die Bybel in mense se gemoedere ondermyn. Tot die mate wat die kerk ongeloofsteologie akkommodeer, tot daardie mate sal dit verkrummel en uiteindelik in duie stort. Sonder 'n kinderlik-gelowige oortuiging dat die Bybel God se spreke tot ons is, kan daar geen sprake van gespierde Christenskap wees nie.

AH0028 Pinkster No.3

Han 2:42-47 : Merktekens van 'n Geesvervulde gemeente

INLEIDING

In Han 2:42-47 beskryf Lukas die eerste gemeente in Jerusalem nét na die uitstorting van die Heilige Gees. Ons kan aanvaar dat hy die wesenstrekke daarvan onderstreep - die dinge waaroor dit essensieel gegaan het. Dis 'n neutedopbeskrywing van 'n Geesvervulde gemeente. As sodanig hou dit vir ons uiters belangrike lesse in. Wat kenmerk dus 'n gemeente waarin die Heilige Gees heers? Wat is die merktekens van 'n kerk wat Jesus Christus behaag? Hier is die antwoord.

AH0027 Pinkster No.2

Hand 2:37-41 : Kardinaal belangrike evangeliseringsbeginsels

Op die pinksterdag word die groot belofte van die Ou Testament 'n werklikheid. Die verhoogde Here Jesus Christus ontvang van Sy Hemelse Vader die mandaat om die Heilige Gees uit te stort op die patetiese gemeentetjie wat Hy op aarde agtergelaat het. Een van die wat die Gees ontvang, is die apostel Petrus. Hy neem leiding en begin preek vir die skare wat daar saamdrom na aanleiding van die vreemde gebeure.

Dis 'n besondere preek - vol oortuigende krag. Dit bring dan mee dat talle vir die apostels kom vra wat hulle te doen staan. Petrus se antwoord is boordevol gewigtige betekenis. En dis na hierdie antwoord wat ons nou gaan kyk (Han 2:37-41).¹

AH0026 Pinkster No.1

Handelinge 2:1-36 - Die betekenis

DIE CHRISTO-SENTRIESE KARAKTER VAN PINKSTER

As mense na die Pinkstergebeure kyk, word daar dikwels op die verskynsels en gevolge gekonsentreer. Die Christosentriese karakter daarvan word grootliks misgekyk. Dit lei dan tot allerlei skeeftrekkings. Die oorbeklemtoning van die talewonder in sommige kringe is 'n voorbeeld daarvan.

Maar Pinkster moet reg benader word, anders loop jy skeef.¹ Sekerlik kan mens nie beter doen nie as om te vra hoe Petrus self, die prediker op daardie merkwaardige dag, die gebeure vertolk het. Sy rede is immers onder meer 'n antwoord op die skare se vraag: "Wat kan dit tog beteken?" (Han 2:12).

AH0025 Die gawes van die Gees

1 Petrus 4:10-11 - 'n Gebalanseerde perspektief

Daar is geen sprake van egte Christenskap sonder die werk van die Heilige Gees nie. Hy is aktief oor die volle spektrum van ‘n Christen se geloof, lewe en belewing. Dit kom onder meer tot uitdrukking in Sy wederbarende, verligtende, versekerende, heiligmakende en toerustende werk. Laasgenoemde is daardie aspekte van die Gees se werk wat die dissipel van Jesus in staat stel om te doen wat hy moet, en om te leef soos hy moet. En aan die hart daarvan lê die gawes van die Gees, oftewel die charismata (Gr. meervoud van charisma).